Spanningsvol verbinden in een ziekenhuis

Author: 3 reacties

Waarbij sluit mijn onderzoek vanuit zorgethisch perspectief aan?

Ik zie drie lijnen binnen de zorgethiek waarbij mijn onderzoek aansluit:

  1. Mijn onderzoek sluit aan bij publicaties over de vraag hoe menslievende zorg bevorderd kan worden binnen het ziekenhuis; daarin komt impliciet de vraag aan de orde hoe menslievende zorg organisatiebreed vorm kan krijgen. Reflecties op praktijken van professionals en op de spanningsvelden waartoe zij zich hebben te verhouden levert een belangrijke bijdrage aan deze kwestie.
  2. Mijn onderzoek sluit aan bij publicaties over geestelijke verzorging, met name over de geestelijk verzorger als behoeder van datgene waar het in de zorg om gaat.
  3. Mijn onderzoek sluit aan bij feministische theorievorming over een meer inclusieve conceptualisering van en omgang met macht en verschil.

Aanbevelingen voor de praktijk

Ik houd een pleidooi voor een vorm van geestelijke verzorging die organisatiebrede moreel geladen vragen aan de orde stelt en via dialogische leerprocessen in bewerking neemt.

Als zingevingsspecialist heeft de geestelijk verzorger kennis van het belang van de bezielende onderstroom voor het professionele handelen van zorgverleners en voor een menslievende zorgorganisatie.

Omdat de geestelijk verzorger overal in de organisatie komt, kan zij bij uitstek organisatiebrede trage, moreel geladen vragen op het spoor komen en aan de orde stellen. Vervolgens kan de geestelijk verzorger betrokkenen aanmoedigen deze trage vragen in bewerking te nemen via een dialogisch leerproces. Op deze manier levert de geestelijk verzorger een bijdrage aan de vormgeving van menslievende zorg organisatiebreed: samen met medewerkers zoekt ze naar manieren om door de verdelende spanningen heen te werken aan meer verbinding, aan spanningsvolle verbindingen.

Chantal Sluijsmans
Dr. Chantal Sluijsmans

En als oefeningen in spanningsvol verbinden inzakken, kan de geestelijk verzorger het commitment van de betrokkenen nieuw leven inblazen. Op deze manier levert de geestelijk verzorger een belangrijke bijdrage aan het voeden van de bezielende onderstroom van zorgorganisaties die zorg tot menslievende zorg kan maken.

Biografie

Chantal Sluijsmans (Heerlen, 1969) studeerde theologie aan de Universiteit voor Theologie en Pastoraat in Heerlen, Episcopal Divinity School en Harvard Divinity School in Cambridge (MA). Ze specialiseerde zich op het gebied van feministische theologie en volgde in dat kader ook enkele colleges vrouwenstudies aan de Universiteit van Utrecht.

Voor haar doctoraalscriptie verdiepte ze zich in de omgang met macht en verschil in de vrouw en geloofbeweging en vrouwenpastoraat. Ze zocht naar antwoorden op vragen uit de praktijk door een leerzame wrijving tot stand te brengen tussen reflecties op die praktijk en wetenschappelijke theorie.

Na een jaar te hebben gewerkt als pastor in een parochie, maakte ze de overstap naar het ziekenhuis. Als geestelijk verzorger verdiepte ze zich verder in zorgethiek, genderstudies (theologie), en organisatietheorie, steeds in relatie tot de moreel en existentieel geladen vragen die ze tegenkwam in haar praktijk, zowel bij patiënten of bewoners, bij professionals en op organisatieniveau.

Momenteel werkt ze als geestelijk verzorger in de ouderenzorg, als stafmedewerker zorgethiek en organisatie bij een kleine zorgorganisatie voor mensen met autisme, psychische problematiek en/of een verstandelijke beperking en is ze lid van een regionale klachtencommissie van vier organisaties in de ouderenzorg.

Chantal Sluijsmans (LinkedIn)

Spanningsvol verbinden in een ziekenhuis. Menslievende zorg stimuleren door normatieve professionalisering. Delft: Eburon, 2018,

 

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *