Aziatische braakloop

, Author: Geen reacties
Luigi Visconti Death in Venice - cholera

Besmetting is niet alleen medisch maar ook literair een gewild onderwerp. De komende weken aandacht voor een paar ‘besmettelijke’ boeken.

Liefde in tijden van cholera

Cholera speelt in een aantal romans een hoofdrol. In de roman Liefde in tijden van cholera van Gabriel Garcia Marquez uit 1985 krijgt de cholera vooral een bevrijdende rol.
Fermina Daza en Florentino Ariza, de hoofdpersonen uit het boek krijgen, nu ze beiden in de 80 zijn alsnog de gelegenheid om hun verboden jeugdliefde te bezegelen. De man van Fermina is terwijl hij zijn papagaai probeerde te vangen uit een boom gevallen en komt te overlijden.
Florentino, die vrijgezel is gebleven, ziet zijn kans schoon en vraagt de weduwe Fermina mee op zijn boot die de rivier opvaart. Op de terugweg zorgt hij ervoor dat ten onrechte de gele vlag dat er cholera aan boord is wordt gehesen en zodoende zorgt hij er voor dat ze met rust worden gelaten, ze mogen de boot niet af vanwege het besmettingsgevaar. Aan hun liefde komt dankzij de cholera geen eind.

De bonte sluier

Hoe anders, maar toch ook weer vergelijkbaar, is dat in De bonte sluier (The painted veil) van William Somerset Maugham uit 1935. De arts Walter Fane dwingt zijn overspelige echtgenote Kitty met hem mee te gaan naar een stad in de binnenlanden van China, waar de cholera heerst. Kitty is een oppervlakkige vrouw die vooral uit is op status en een financieel comfortabel leven. Zij volgt daarin haar moeder.
Nu zij voor de keus wordt gesteld om als overspelige vrouw bekend gemaakt te worden of Walter op zijn missie te volgen, kiest zij noodgedwongen voor het laatste. Als zij de toewijding ziet van Walter voor zijn patiënten, groeit bij haar eindelijk de liefde die zij nooit voor hem gevoeld heeft. Maar het is geen happy end, want Walter krijgt zelf cholera en sterft. Kitty keert terug naar Engeland en heeft gelukkig wel wat geleerd: zij gaat voor haar vader zorgen, die altijd door haar moeder geminacht werd.

De dood in Venetië

In De dood in Venetië van Thomas Mann uit 1911 is er geen sprake van een les die geleerd wordt. Gustave von Aschenbach is schrijver die een existentiële crisis doormaakt en besluit op vakantie te gaan. Door het hele verhaal heen zijn voortdurend allerlei verwijzingen naar de dood, en die krijgt concreet gestalte als in Venetië de cholera uitbreekt. Aschenbach besluit te blijven omdat hij meer dan gemiddeld geboeid wordt door de jongen Tadzio. Hij had het beter niet kunnen doen, want hij sterft eenzaam op het strand van het Lido. Zijn liefde wordt hem ontzegd.

Trouwens, wie niet van lezen houdt: deze romans zijn alle drie verfilmd, The painted veil zelfs drie keer.

Arko Oderwald

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *