3 vragen aan een afdelingsmanager binnen de jeugdhulpverlening

Author: Geen reacties
Inge Verboom

In de rubriek Zo! Zorg! stellen we telkens drie vragen aan mensen die werkzaam zijn in de zorg. Het eerste interview uit deze nieuwe rubriek is met Inge Verboom.

Zij is afdelingsmanager op een residentiële leef- en behandelgroep voor jongeren met gedragsproblemen en jongeren met een licht verstandelijke beperking, in de leeftijd van 12-18 jaar. (Flexusjeugdplein, Rotterdam).

1. Welk moment van zorg verlenen is je het meest bijgebleven en wat maakte dat moment zo bijzonder?

Dat is een lastige vraag om te beantwoorden, omdat heel veel dingen voor mij als hulpverlener vanzelfsprekend zijn. Ik doe mijn werk en verwacht niet veel terug. Toch zijn de momenten waarop je het idee hebt dat je ‘binnenkomt’ bij een cliënt, dus de juiste manier kan vinden om in gesprek te gaan en iedere week een stapje verder komt, bijzonder. En waarom? Omdat het nu eenmaal erg lastig werken is: cliënten met een zeer uiteenlopende problematiek en daarbij een netwerk met hun eigen bagage  – dat is niet gemakkelijk.

Als het dan wel lukt om de cliënt en zijn netwerk blij te maken omdat verandering in gedrag, omgang met elkaar etc. een doorbraak teweeg brengen, dan zijn dat wel DE momenten.

2. Wat heeft je vooral gevormd tot de zorgverlener die je nu bent en waarom?

Ik zie zorg verlenen als een uitdaging om mensen/jongeren/kinderen zelf te laten nadenken en bewust te maken van het patroon waarin zij zich bevinden. Zorg verlenen is ook je verdiepen in het systeem. Weet waar je over praat. Interesse in het menselijk gedrag: hoe komt het nu dat …, wat is het gevolg van …, waarom reageert deze persoon zo … Dit zijn zaken waarin ik geïnteresseerd ben.
Wat mij gevormd heeft is ook de  basis die ik heb meegekregen van thuis en daarnaast ook doorzettingsvermogen, omdat zorg verlenen veelal geven is. Iets betekenen voor de ander.

3. Wat is zorg voor jou?

Zorg is tijd voor elkaar maken, hebben en houden. Zorg is aandacht voor elkaar hebben. Zorg is ook vooral de cliënt zelf laten (na-)denken, betrekken in het zorgproces en daarvan onderdeel laten uitmaken.
Zorg is de cliënt zelf de oplossing laten bedenken, zorg is ondersteunen, motiveren, activeren. Verandering aanbrengen. Zorg is niet eindeloos praten maar DOEN.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *