Kijkervaring – Intouchables (2011) – Wat is zorgzaamheid? Twee totaal verschillende mensen stemmen op elkaar af

Author: 1 reactie
intouchables

De Franse hitfilm Intouchables vertelt het waargebeurde verhaal van een geheel verlamde Franse aristocraat Philippe (gespeeld door François Cluzet) die een vriendschap opbouwt met zijn uit de banlieues afkomstige Driss (gespeeld door Omar Sy). De film is gebaseerd op het autobiografische boek Le Second Souffle van Philippe Pozzo di Borgo.

De, door een ongeluk, volledig verlamde Philippe woont in een kapitale villa in hartje Parijs en zoekt voor de zoveelste keer een nieuwe fulltime, inwonende privéverzorger. De jonge ex-delinquent Driss komt verplicht solliciteren op deze baan om in aanmerking te blijven komen voor een werkeloosheidsuitkering. Hij hoopte op een snelle handtekening, maar Driss zit, zonder enige relevante werkervaring, ineens opgescheept met een echte baan als privéverzorger van Philippe. Het toont ook meteen een veelvoorkomende verdeling van de zorgtaken in de huidige maatschappij: de zorgtaken behoren toe aan de minder bedeelden.

In tegenstelling tot de andere kandidaten toont Driss weinig tot geen medelijden met Philippe en is hij vooral bezig de assistente van Philippe te versieren. Het gedrag van Driss zet het huishouden danig op zijn kop. Dit levert regelmatig komische en kolderieke situaties op. Wat de film naast grappig ook juist mooi maakt is dat er in de betrekking tussen Philippe en Driss het goede weet te verschijnen tussen twee totaal verschillende mensen. Er ontstaat een vriendschap, die door velen afkeurend wordt bekeken. Desondanks openen ze zichzelf voor de ander en leren ze van elkaar. Driss leert het andere leven met zorg, kunst en cultuur kennen, terwijl Philippe weer meer van het leven leert te genieten.

Aan deze situatie komt echter een eind als Driss ook voor zijn jongere pleegbroer moet zorgen. Hij geeft zijn leven in het huis van Philippe op en gaat terug naar de banlieues om te gaan werken bij een transportbedrijf. Helaas voor Philippe klikt het met de opvolger van Driss veel minder en zijn toestand gaat, vooral psychisch, sterk achteruit. Dat brengt de huishoudster ertoe om nog eenmaal de hulp van Driss in te roepen om Philippe de vreugde in zijn leven terug te geven en Driss haalt alles uit de kast om dit ook te laten lukken.

Wat de film uiteindelijk een aanrader maakt is dat de film ontroert en tegelijk een lach op je gezicht weet te toveren. De film laat zien zorg niet altijd met een fluwelen handschoen gegeven moet worden, maar dat zorg goed wordt wanneer die afgestemd is op de noden en behoeften van de ander. Ondanks de grote verschillen tussen Philippe en Driss weet de laatste op geheel eigen wijze en met een zekere moeite toch goed af te stemmen op Philippe en dat maakt zorg soms zo mooi.

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *