Categorie: Patiëntenperspectief

Goede zorg sluit aan bij de persoon die de zorg ontvangt. Diens unieke perspectief en context is dan ook essentieel voor goede zorg.

Lotgenoten zoeken sinds mensenheugenis elkaar op om ervaringen te delen, erkenning te zoeken en van elkaar te leren in het omgaan met een gebeurtenis. Familieleden, moeders, vaders, patiënten met een zelfde ziekte, vinden in het contact met elkaar steun. Sara Ruddick stelt dat ‘roddelen en gerichte conversaties’ de praktijkkennis en morele kennis over goede zorg van moeders (lees ook vaders) vergroot.

Een specifieke ervaring van de één kan de ander helpen met een vraag of probleem. En het praten hierover met lotgenoten laat zien wat wel en niet als goede zorg beschouwd wordt in de eigen situatie. Juist door het uitwisselen en naast elkaar zetten van verschillende opvattingen kan ontdekt worden wat iemand zelf vindt. De verschillende perspectieven geven immers ruimte om de eigen weg te vinden. Anderen doen de dingen anders, er zijn namelijk meerdere vormen van goede zorg. Men kan leren van de ervaringen van anderen, maar de uiteindelijke beslissing ligt in de eigen praktijk.

Erkenning, aanvulling, correctie, advies en leren zijn woorden die als waarden in deze gemeenschappen en de weg naar goede zorg boven komen. De gemeenschappen zitten vol met informatie over wat goed of slecht gevonden wordt en welke betekenis dit heeft. Zo wordt ook zichtbaar wat in de ene situatie niet goed is, in de andere situatie wel goed kan zijn. Goede zorg en zelfzorg vallen samen in een vertelgemeenschap. De eigen kennis wordt vergroot door het uitwisselen van ervaringen, maar deze verhalen geven ook zicht op zorg in brede zin.

Subcategoriën: